திரைப்பார்வை

இங்கே க்றிஸ்டோபர் நோலனின் ‘மெமெண்டோ’ படம் பார்த்துப் பிடித்துப்போனவர்கள் இருப்பீர்கள். கஜினி படம் பற்றி நான் இங்கே பேசவில்லை. அதனளவில் பார்த்தால் கஜினியும் நல்ல படந்தான், ஆனால் மெமெண்டோவின் களமே வேறு. இல்லையா?

அந்த மெமெண்டோ ரசிகர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் என்னைமாதிரி படு ஸ்லோவாக இருக்கமாட்டீர்கள் என்று நம்புகிறேன். இன்னிக்குத்தான் கிறிஸ்டோபர் நோலனின் ‘த ப்ரெஸ்டீஜ்’ படத்தைப் பார்த்தேன். எந்த விமர்சனமும் படிக்காமல் போனபடியால் படத்தை அனுபவித்துப் பார்க்க முடிந்தது. உங்களுக்கும் மெமெண்டோ பிடித்திருந்தால், நீங்களும் வாய்ப்புக்கிடைக்கும்போது ‘த ப்ரெஸ்டீஜ்’ பாருங்க. மிக மிக முக்கியமான விசயம். தயவு செஞ்சு எந்த வி்ஷர்மனத்தையும் படிச்சுத் தொலைக்காதீங்க. நல்லதொரு அனுபவத்துக்கு நான் அத்தாட்சி. இது மெமெண்டோ பிடிச்சிருக்குன்னு சொல்றவங்களுக்கு மட்டுந்தான். புரியலை. வெளக்குங்க. வெளக்குமாறுன்னுங்கறவங்களுக்கில்லை.

Bon Chance!

இவ்வருட ஆஸ்கர் விருதுக்கான பரிந்துரைகள். கூடவே ஆங்காங்கு என்னுடைய கருத்துகளைத் தூவியிருக்கிறேன். :rog:

Best Picture
# Babel
# The Departed
# Letters from Iwo Jima
# Little Miss Sunshine
# The Queen

சிறந்த படங்களுக்கான தேர்வு ஓரளவு எதிர்பார்த்தமாதிரியேதான் இருக்கிறது. பாபெல், த டிபார்ட்டட், லெட்டர்ஸ் ஃப்ரொம் ஈவோ ஜீமா, த க்வீன் எல்லாமே. லிட்டில் மிஸ் சன்்ஷைன் தவிர. இந்தவிடத்தில் லிட்டில் சில்ரனைத்தான் எதிர்பார்த்தேன்.

Best Actor
# Leonardo DiCaprio, Blood Diamond
# Ryan Gosling, Half Nelson
# Peter O’Toole, Venus
# Will Smith, The Pursuit of Happyness
# Forest Whitaker, The Last King of Scotland

சிறந்த நடிகர்கள் தேர்வில்தான் கொஞ்சம் ஏமாற்றம். இத்துப்போன படமென்று சொல்லமுடியாவிட்டாலும் ‘த டிபார்ட்டட்டுடன் ஒப்பிட்டால் ஒன்றுமேயில்லாத (நடிப்பிலும் இன்னபிற விதயங்களிலுந்தான்) ப்ளட் டயமெண்டில் நடித்ததற்காக சிறந்த நடிகர் பரிந்துரை ரொம்ப ஓவர். மற்றபடி ரையான் கோஸ்லிங், பீட்டர் ஓட்டூல், ஃபாரஸ்ட் விட்டேக்கர் நல்ல தேர்வுகள். ஃபாரஸ்ட் விட்டேக்கருக்குத்தான் கோல்டர் க்ளோப் கிடைத்தது. அதை அவரும் எதிர்பார்க்கவில்லை. பார்வையாளர்களும் எதிர்பார்க்கவில்லை. இதில் சம்பந்தமில்லாத பெயர் வில் ஸ்மித். ஒப்புக்குச்சப்பாணியாக அவர் நடித்த ‘த பர்ஸ்யூட் ஓஃப் ஹப்பினெஸ்’. என்னமோ!

Best Actress
# Penelope Cruz, Volver
# Judi Dench, Notes on a Scandal
# Helen Mirren, The Queen
# Meryl Streep, The Devil Wears Prada
# Kate Winslet, Little Children

சிறந்த நடிகைக்கான பரிந்துரைகள் பெனலொப்பே க்றூஸ், ஜூடி டெ(D)ஞ்ச், ஹெலன் மிர்ரென், மெர்ரில் ஸ்ட்ரீப், கேட் வின்ஸ்லட் என்று ஏற்கனவே எதிர்பார்க்கப்பட்ட பட்டியல். இவர்களெல்லோரும் அருமையான நடிகைகள் என்பதும் குறிப்பிடவேண்டிய விதயம்.

Best Supporting Actor
# Alan Arkin, Little Miss Sunshine
# Jackie Earle Haley, Little Children
# Djimon Hounsou, Blood Diamond
# Eddie Murphy, Dreamgirls
# Mark Wahlberg, The Departed

சிறந்த துணை நடிகருக்கான பட்டியலிலும் பெரிய அதிர்ச்சிகளில்லை.

Best Supporting Actress
# Adriana Barraza, Babel
# Cate Blanchett, Notes on a Scandal
# Abigail Breslin, Little Miss Sunshine
# Jennifer Hudson, Dreamgirls
# Rinko Kikuchi, Babel

வெல்லுவதற்கு வாய்ப்புகள் அதிகம் இல்லையென்றாலும் கேட் ப்ளாஞ்செட்டின் பெயரைப்பார்ப்பதற்கு சந்தோ்ஷமாகவிருக்கிறது.

Best Director
# Alejandro Gonzநூlez Iண்நூrritu, Babel
# Martin Scorsese, The Departed
# Clint Eastwood, Letters from Iwo Jima
# Stephen Frears, The Queen
# Paul Greengrass, United 93

அலெஹாந்த்ரோ கொன்ஸாலஸ் இனாறிட்டு, மார்ட்டின் ஸ்கொர்சேசே, க்ளிண்ட் ஈஸ்ட்வுட், ஸ்டீபன் ஃப்ரியர்ஸ் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்ட பட்டியல். கூடவே ‘யுனைட்டர் 93′யின் போல் க்ரீன்கிராஸ்.

Best Original Screenplay
# Babel
# Letters from Iwo Jima
# Little Miss Sunshine
# Pan’s Labyrinth
# The Queen

இந்த வாரம் போகலாமா வேண்டாமா என்று யோசித்துக்கொண்டிருக்கும் பான்ஸ் லாப்ரிந்த் இந்தப் பட்டியலில் இடம்பெற்றிருக்கிறது. மற்றதெல்லாம் எதிர்பார்த்த பெயர்கள்.

Best Adapted Screenplay
# Borat
# Children of Men
# The Departed
# Little Children
# Notes on a Scandal

அதிர்ச்சிகளில்லை.

Foreign Language Film
# After the Wedding
# Days of Glory
# The Lives of Others
# Pan’s Labyrinth
# Water

கனடாவின் சார்பில் அனுப்பப்பட்ட தீபா மேத்தாவின் வோட்டர் பட்டியலில். இந்தப்பட்டியலில் இருக்கும் ஒரு படத்தையும் பார்க்கவில்லை. இந்தவாரம் முடிந்தால் பான்ஸ் லாப்ரின்ந்த் பார்க்கவேண்டும். ம்ம்..

Animated Feature
# Cars
# Happy Feet
# Monster House

பலரும் இன்னமும் பேசிக்கொண்டிருக்கும் ஹாப்பி ஃபீட். சுற்றுப்புறச் சூழல் மிகவும் முக்கியமாகியிருக்கும் இந்தக் காலகட்டத்தில் ஹாப்பி ஃபீட்டுக்கு ஆஸ்கர் கிடைக்கலாம். பார்ப்போம்!

Music (Score)
# Babel
# The Good German
# Notes on a Scandal
# Pan’s Labyrinth
# The Queen

இதைப்பற்றிச் சொல்வதற்கு ஒன்றுமில்லை. மேலேயிருக்கும் பட்டியலில் ‘த குட் ஜேர்மனை’ எங்கேயாவது கும்பலோடு கோவிந்தா என்று பார்த்தால்தால் உண்டு. மற்றவற்றைப்பார்க்கும்போது இசை மனதில் தங்குகிறதாவென்று பார்க்கவேண்டும்.

Music (Song)
# “I Need to Wake Up” – An Inconvenient Truth
# “Listen” – Dreamgirls
# “Love You I Do” – Dreamgirls
# “Our Town” – Cars
# “Patience” – Dreamgirls

‘மூலான் ரூஜ்’, ‘சிக்காகோ’ வரிசையில் ‘ட்ரீம் கேர்ள்ஸ்’. ஏ.ஆர். ரகுமானுக்கு ஆஸ்கர் பரிந்துரை கிடைப்பது பற்றி அவ்வளவாக யோசிக்கவில்லை. ஆனாலும், கனேடிய பொது வானொலியில் ஏ.ஆர்.ரகுமானின் இசையிலமைந்த பாடல்களைக்கேட்டதும் கொஞ்சம் இதுபற்றிய யோசனை வந்ததுதான். ஆனால், ‘ட்ரீம் கேர்ள்ஸ்’ படம் வெளியாகி அதன் பாடல்களை இங்கொன்றும் அங்கொன்றுமாகக் கேட்டதும் அந்த எண்ணமெல்லாம் ஓடிவிட்டது.

போன வரு்ஷம், ஜொன் ஸ்டூவர்ட் ஆஸ்கர் விழாவை நடாத்தப்போவதாகத் தெரிந்ததும் அளவுக்கதிகமான ஆர்வத்துடன் எதிர்பார்த்து ஏமாந்ததைப்போல இவ்வருடம் ஏமாறத் தயாரில்லை.

அல்ஃபோன்ஸோ குவாரோன் திரைக்கதை, இயக்கத்தில் க்ளைவ் ஓவன், ஜூலியான் மூர், மைக்கேல் கெயின் மற்றும் பலர் நடித்திருக்கிறார்கள். பி.டி.ஜேம்ஸ் 1992வாக்கில் எழுதிய வருங்கால dystopian உலகத்தைக் காட்டும் கதையை அருமையான முறையில் படமாக்கியிருக்கிறார் குவாரோன். Cuaron என்றதும் பலருக்கு அவருடைய Yu Tu Mama Tambien திரைப்படமும் சிலருக்கு Harry Potter & the Prisoner of Azkaban திரைப்படமும் நினைவுக்கு வரலாம். அத்திரைப்படங்களிலிருந்து எவ்வளவு வித்தியாசமாகவிருக்க முடியுமோ அந்தளவு வித்தியாசமான படம் ‘சில்ரன் ஆஃப் மென்’.

புதிய படங்களைப்பற்றி எழுதுவதில் ஒரு சிக்கல் இருக்கிறது. கதையை எந்தளவு தூரம் பகிர்ந்துகொள்வது என்பதில் எப்போதுமே குழம்பிவிடுவேன். சில நேரங்களில் இக்குழப்பங்களினாலேயே படங்களைப்பற்றி எழுதுவதும் தள்ளிப்போய்விடும். படம் பார்த்து ஏறக்குறைய பத்துநாட்களாகிவிட்ட நிலையில் எழுதுஎழுது என்று அரித்துக்கொண்டிருக்கும் இப்படத்தைப்பற்றி பகிர்ந்து கொள்ள ஆற்றாக்கொடுமையோடு வந்துவிட்டேன்.

இன்றிலிருந்து 20 வருடங்களுக்குப் பிறகான உலகம். தினந்தினம் குண்டுவெடிப்புகளும் வருங்காலத்தைப்பற்றிய கவலைகளும் பிடித்தாட்டும் உலகம். அடுத்து என்ன நடக்கப்போகிறது என்ற கவலையோடு அன்றாட வாழ்வில் உழலும் மக்கள். பிறநாட்டவரை உள்ளே நுழைய விடாமல் சதாசர்வகாலமும் கண்காணிக்கும் அரசு. அதையும் மீறி உள்ளே நுழைந்தவர்களையும் ஏற்கனவே நாட்டில் இருக்கும் அகதிகளையும் பிடித்து ஆங்காங்கே இருக்கும் கூண்டுகளில் அடைத்து வைத்திருக்கிறார்கள். அவர்களை ஏற்கனவே திட்டமிட்டு ஒதுக்கி வைத்திருக்கும் சிறைக்கூடங்களுக்குக் கொண்டு செல்ல விசேட பேருந்துகள் ஏற்பாடு செய்யப்படுகின்றன. [அப்பேருந்துகளின் இரு புறங்களிலும் 'ஹோம்லாண்ட் செக்யூரிட்டி' என்ற வரி தெரிகிறது. ] அடுத்து என்ன என்ற கவலைகளுக்கு மிகவும் முக்கிய காரணம், குழந்தைகள் பிறக்காமை. கிட்டத்தட்ட 18 வருடங்களாகப் பூமியில் குழந்தைகளே பிறக்காத நிலை. படத்தின் தொடக்கத்தில், உலகிலேயே வயது குறைந்த 19 வயது டியேகோ கொலை செய்யப்பட்டு விடுகிறான். ‘பேபி டியேகோ’வின் மரணத்துக்காக உலகமே அழுகிறது.

படத்தின் களம் இங்கிலாந்து. உலகமே கலவரப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும் நிலையில் பிரிட்டிஷ்்ஷார், அவர்களுடைய வழக்கமான இறுகிய மேலுதட்டுப் பாணியில் நிலமையை எதிர்கொள்கிறார்கள். லண்டனில் வாழும் அரசாங்க ஊழியன் தியோ ஃபாரோன்(க்ளைவ் ஓவன்). அவனுடைய நெருங்கிய நண்பர் கார்ட்டூன் வரையும் எக்ஸெண்ட்ரிக் ஜாஸ்பர்(மைக்கேல் கெயின்). ஜாஸ்பரின் வீடு நகரத்திற்கு வெளியே பாதுகாப்பற்ற சூழலில், வெளியாட்களுக்குத் தெரியாத நிலையில் அமைந்திருக்கிறது. அங்கே, ஜாஸ்பரின் மனைவி, ஒரு வித கோமா நிலையில் இருக்கிறார். அவர், அரசாங்கத்தினால் சித்திரவதைக்குள்ளாக்கப்பட்டு இந்நிலைக்காளாகியிருக்கிறார் என்பதை, சுவற்றில் ஒட்டியிருக்கும் பத்திரிகைச் செய்திகள் காட்டுகின்றன. லண்டனுக்குத் திரும்பும் தியோ கடத்திச் செல்லப்படுகிறான். தியோவைக் கடத்திச் செல்வது அவனுடைய முன்னாள் காதலியும் அவர்களின் இறந்துபோன மகனின் தாயுமான ஜூலியன் டெய்லரும்(ஜூலியான் மூர்) அவருடைய ‘ஃபி்ஷெஸ்’ குழுவும். அரசாங்கத்திற்கு எதிராகச் செயற்படும் இக்குழு, தியோவிடம் கரையோர நகரத்திற்குச் செல்ல அனுமதி அட்டையொன்றை, அவனுடைய செல்வாக்குள்ள உறவினர் மூலமாக வாங்கித் தரச்சொல்கிறது. அதற்குப் பணமும் கொடுப்பதாகச் சொல்கிறது. தியோவுக்கு அனுமதியட்டையும் கிடைக்கிறது. ஆனால், அவ்வட்டை தியோவுடன் பயணம் செய்வதற்கானது. வேறு வழியில்லாமல் தியோவும் ஜூலியனுடனும் ‘கீ’ என்ற பெண்ணுடனும் இன்னும் சிலருடனும் பயணிக்கிறான். ‘கீ’ என்ற அந்தப் பெண்ணில்தான் அனைத்தும் தங்கியிருக்கிறது. அதனால்தான் அவளைப் பாதுகாப்பாக கரையோர நகரத்துக்குக் கொண்டு சென்று அங்கிருந்து கப்பலொன்றில் ஏற்றிவிட ஜூலியன் பிரயத்தனிக்கிறாள். சிற்சில காரணங்களினால், பயணம் தடைப்பட்டுவிட, ‘கீ’, தியோவிடன் தனக்கு ஏன் அந்தளவு முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படுகிறது என்பதைக் காட்டுகிறாள். ஏறக்குறைய 18 வருடங்களாக குழந்தைகளே பிறக்காத சூழலில், ‘கீ’ என்ற அந்த அகதிப்பெண் கர்ப்பமாகவிருக்கிறாள். தன்னுடைய மகன் இறந்ததிலிருந்து, வாழ்க்கையை ஏனோதானோவென்று வாழும் சாதாரணனான தியோ, ‘கீ’யைக் கரையோர நகருக்குப் பாதுகாப்பாகக் கூட்டிச் செல்ல முடிவெடுக்கிறான். இவர்களின் பயணந்தான், மீதிக்கதை.

இவ்வருடம் நான் பார்த்த, சாம்பல் வண்ணமிக்க சூழலைப் படம் முழுக்கக் கொண்டிருக்கும் இரண்டாவது படமிது. முதலாவது கிளிண்ட் ஈஸ்ட்வுட்டின் ‘Flags of Our Fathers’. அறுபது-எழுபது வருடங்களுக்கு முந்தைய போர்ச்சூழலைக் காட்ட அப்படத்தின் சாம்பல் வண்ணமிக்க சூழல் பயன்படுத்தப்பட்டதென்றால், இங்கே ‘சில்ரன் ஆஃப் மென்’-இல் இருபது வருடங்கள் கழித்து வரும் வருங்காலச் சூழலின் நம்பிக்கையற்ற தன்மை காட்டப்படுகிறது. எங்கு பார்த்தாலும் குப்பை கூளங்களும், சுவற்றில் கிறுக்கித் தள்ளப்பட்டிருக்கும் கிராஃபிட்டிகளுமாக இருண்ட தன்மைகளடங்கிய சூழல். தற்போதைய பாக்தாதிற்கும் இருபது வருடங்களுக்குப் பிறகான லண்டனுக்கும் பெரிதும் வித்தியாசமிருக்கவில்லை. செக்ஸ் காட்சிகள் நிறைந்த படமென்ற துருப்புச்சீட்டோடு மக்களைக் கவரும் ‘யூ டூ மாமா தாம்பியேன்’ படத்திலும் உற்றுக்கவனித்தால், மெக்ஸிகன் நாட்டில் ஏழைகளுக்கும் பணக்காரருக்குமிடையிலான வித்தியாசங்களும் வாழ்க்கையின் பிரச்சினைகளும் தெரியும். என்ன!, அவையெல்லாம் பின்புறக்காட்சிகளாக வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கும். இங்கே, பளிச்சென்று முகத்திலறையும்படி அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இரு படங்களிலும் அடிநாதமாக ஓடுவது வாழ்க்கையின் இன்றியமையாத முக்கியத்துவம், அதனைக் கொண்டாடவும் காக்கவும் எடுக்கப்படும் முயற்சிகள்.

துப்பாக்கி கூடத்தூக்காத சாரணனன் தியோவாக க்ளைவ் ஓவன் கவருகிறார். சந்தர்ப்ப சூழ்நிலைகளுக்கேற்றபடி நடந்துகொள்ளும் தியோ, ‘கீ’யைப் பத்திரமாகக் கொண்டு சேர்க்கவேண்டிய பொறுப்பு தனக்கு வந்ததும் அதற்கேற்றபடி நடந்துகொள்கிறான். சண்டைப்படக் கதாநாயகனுக்கு முழுவதும் பொருந்தக்கூடிய க்ளைவ் இங்கேயும் நம்பக்கூடிய அளவில் பொருந்திப்போகிறார். ‘கீ’யாக நடித்திருக்கும் Claire-Hope Ashiteyயும் போகப்போக நம்மைத் தன்பக்கம் இழுத்துக்கொள்கிறார்.

படத்தில் நம்மை ஆழ்ந்துபோகச் செய்வது குவாரோனின் இயக்கமென்றால் அதற்குத்துணையாகச் செயற்படும் காமராவிற்கு அதில் முக்கிய பங்கிருக்கிறது. கூர்மையான வசன அமைப்பு, வருங்காலத்தைச் சொல்கிறார்களா நடப்பைப்பற்றிப் பேசுகிறார்களா என்ற குழப்பத்தை உண்டு பண்ணுகிறது.

Theodore Faron: Julian? I haven’t seen you in twenty years. You look good. The picture the police have of you doesn’t do you justice.
Julian Taylor: What do the police know about justice?

தென்னமெரிக்க நாடுகளைச் சேர்ந்த இயக்குநர்கள் உலகத்தின் கவனத்தைப் பெறத்தொடங்கிச் சில வருடங்களாகின்றன. இவ்வருடம் கோல்டன் க்ளோபை மெக்ஸிகோவைச் சேர்ந்த இன்னொரு இயக்குநர் அலெஹாண்ட்ரோ கொன்ஸாலஸ் இனாரிட்டு பெற்றிருக்கிறார். தத்தம் மொழிகளில் படமெடுத்ததுபோக இப்போது ஹாலிவூட்டிலேயே வித்தை காட்டத்தொடங்கியிருக்கிறார்கள். சந்தர்ப்பம் கிடைத்தால், இப்படத்தையும் பாருங்களேன்.

வான்கோ என்றதும் நினைவுக்கு வருவது அவருடைய சூர்யகாந்திப் பூக்களும் காதறுத்த கதையுந்தான். குறைந்த பட்சம் எனக்கு. டச்சு ஓவியரான வின்சென்ட் வான்கோவுக்கு தியோ என்றொரு இளைய சகோதரன் இருந்ததோ, அவர்களுக்கிடையே இருந்த நெருக்கமான உறவு பற்றியோ, வான்கோவை அவருடைய வாழ்நாள் முழுக்க வைத்துப் பார்த்தது தியோ என்பதோ பரவலாக அறியப்படாத விதயங்கள். 1990ம் ஆண்டு ராபர்ட் ஆல்ட்மான் இயக்கி வெளிவந்த ‘வின்சென்ட் & தியோ’ படம், வான்கோ சகோதரர்களின் இறுக்கமான உறவு பற்றியும் வான்கோவின் ஓவியங்கள் மற்றும் கடைசிக்கால கட்டம் பற்றியும் பேசுகிறது.

1988ம் ஆண்டு லண்டனில் வான்கோவின் சூரியகாந்திப் பூக்கள் ஓவியம் ஏலத்துக்கு விடப்படுகிறது. ஏலத்தொகை படிப்படியாக ஏறிக் கடைசியில் 22.5 மில்லியனுக்கு விலை போகிறது. ஏலம் இப்படி முடிந்துபோகும்போது படம் 100 வருடங்கள் பின்நடர்ந்து வான்கோ சகோதரர்களை அவர்கள் உயிரோடு இருக்கும்போது காட்டுகிறது. அழுக்கான தோற்றத்துடன், கறையேறிய பற்களும் வாயில் பைப்புமாக ஒரு கட்டிலில் வின்சென்ட் வான்கோ. எதிரில் முற்றிலும் எதிர்மறையான நாகரீகக் கனவான் தோற்றத்தில் தியோ வான்கோ. வின்சென்ட் வான்கோவின் நடைமுறைச் செலவுகளையெல்லாம் பார்த்துக்கொள்வது தியோ. அதைப்பற்றித் தீவிரமாகப் பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் சகோதரர்கள். ஒரு தொகையைக் குறிப்பிட்டுப் போதுமா என்று தியோ கேட்க, வின்சென்டும் தலையசைக்கிறார். அண்ணன் ஓவியரென்றால் தம்பியோ ஓவியம் விற்பவர். தான் ஓவியங்களை விற்பதைத்தான் விரும்புகிறேன் என்றும் கண்டகண்டவற்றையும் அல்ல என்று ஒரு கட்டத்தில் அலுப்புடன் வெறுப்பாகப் பேசினாலும் அந்த வேலையைத் தொடர்ந்து செய்துவந்தார். ஓவியங்களை விற்கும் தொழிலில் இருக்கும் தியோவுக்கு அண்ணனுடைய ஒரு ஓவியத்தைக்கூட விற்க முடிவதில்லை என்பதையும் இங்கே குறிப்பிட்டாக வேண்டும்.

ஒரு காலகட்டத்தில் வின்சென்ட், தனக்கு ஓவிய மாடலாக இருந்த பாலியல் தொழிலாளியைத் திருமணம் செய்துகொள்கிறான். கூடவே, அவளின் நான்கைந்து வயதுச் சிறுபெண்ணும். கர்ப்பிணியாக இருக்கும் அவளைத் தொடர்ந்து வரைகிறார். திருமணம் செய்துகொள்வதற்கு முன்னர் ஒரு தடவை, இயற்கைக்கடன்களைக் கழிக்கும்போதும் வரைந்துகொண்டிருந்த வான்க்கோவைப் பார்த்துச் சொல்லும் வசனம் மனதில் பதிந்துபோனது. அவள் சொல்வதாவது: ‘You can draw me when I model, not when I’m myself”. மனதில் பதிந்துபோனதற்கு அந்தக் காட்சியின் முகத்திலறையும் தன்மையும் காரணந்தான்.

திருமணம் முறிந்துபோக, அண்ணனுந்தம்பியும் ஒன்று சேர்கிறார்கள். அதற்கு முன் அவர்கள் பிரிந்திருந்தார்களென்றில்லை. அப்போதும் தியோ, அண்ணனுடைய வாழ்வில் ஓர் அங்கமாகத்தானிருந்தான். அவனும், இந்தப் பொழுதுகளில் தனக்கான ஒரு துணையைத் தேடிக்கொண்டிருந்தான். சிஃபிலிஸ் நோயால் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டிருந்த அவனை ஈர்த்தது, நண்பனொருவனின் தங்கை. பரஸ்பரம் இருவரின் ஈர்ப்பும் பிற்பாடு அவர்களைத் திருமணம்வரை கொண்டு சென்றது.

வான்கோ ஓரிடத்திலல்லாமல் பல இடங்களுக்கும் சென்றுகொண்டிருந்தான். ஒரு முறை Arlesஇல் தங்கியிருந்தபோது ஓவியர் Paul Gauguinஉடன் சேர்ந்து தங்கி, இருவரும் ஓவியங்களை வரைந்தார்கள். Paul Gauguin பெயரைச் சொன்னதுமே நினைவுக்கு வருவது அவருடைய Tahiti ஓவியங்கள்தான். அமைதியாகப் போய்க்கொண்டிருந்த நாட்கள், திடீரென்று குழம்பிப் போயின. இருவருக்கும் பலத்த கருத்து வேறுபாடுகள் முளைத்தன. ஒரு நாள், வின்சென்ட் தன்னுடைய காதைத்தானே அறுத்துக் கொண்டார். அதைத்தொடர்ந்து ஒரு மனோநல மருத்துவமனையிலும் சேர்க்கப்பட்டார். இந்த நாட்களின்போதும் வின்சென்டின் வாழ்க்கையில் நிலையாக நின்ற ஒரு விதயம் தியோ. பாரிஸுக்குத் திரும்பிய வான்கோவை, பிரபல மனோநல மருத்துவர் ஒருவரிடம் சேர்த்துவிடுகிறான் தியோ. ஓவியத்தில் பயங்கர ஆர்வமுள்ள மருத்துவருடன் நல்லதொரு நட்பை உருவாக்கிக் கொள்ளும் வின்சென்ட், காதலில் வீழ்வது மருத்துவரின் மகளிடம். ஆனால், மருத்துவரோ அதை விரும்பவில்லை. இந்தக் காலகட்டத்தில், முன்புபோலவே பல ஓவியங்களை வரைந்து தள்ளிக்கொண்டிருக்கிறார் வின்சென்ட்.

இந்த நேரத்தில் ஒன்று சொல்லவேண்டும். காதலியைக் காண்பதற்காக ஹாலந்துக்குச் தியோ செல்ல, பாரிஸில் வின்சென்ட் தனியாகச் சில வாரங்கள் இருந்தார். ஹாலந்திலிருந்து திரும்பி வந்த தியோ, வீடு கிடந்த கோலத்தைப் பார்த்துத் தான் கொடுத்துவிட்டுப் போன பணம் என்னவாயிற்று, வீட்டு வேலைக்கு ஆள் வரவில்லையா என்றெல்லாம் கேட்டதற்கு, பெயிண்டுகள் வாங்குவதற்குப் பணம் தேவைப்பட்டதால், வீட்டுவேலையாளை நிறுத்திவிட்டதாக வின்சென்ட் சொல்கிறார். அந்தக் காட்சியின்போது, வின்சென்டுக்கு ஓவியம் வரைவதிலிருந்த அசுர ஈடுபாட்டை மெச்சத்தான் முடிந்தது.

Dr. Gachetஉடன் தங்கியிருந்த வின்சென்ட் வான்கோ, ஒரு நாள், தன்னைத்தானே (under mysterious circumstances) வயிற்றில் சுட்டுக்கொண்டு எவ்வித சிகிச்சையும் பயனளிக்காமல் இறந்துபோகிறார். கடைசிவரைக்கும் வான்கோ சகோதர்களுக்கிடையில் நெருங்கிய கடிதத்தொடர்பு இருந்து வந்ததையும், சில சமயங்களில் ஒரு நாளைக்கு இரண்டு கடிதங்கள்கூடப் போட்டுக்கொள்வதையும் பார்க்க முடிந்தது. இந்தக் கடிதப்போக்குவரத்து, தியோ வான்கோவின் மனைவிக்கு மிகுந்த பொறாமையை அளித்ததையும் பார்க்க முடிந்தது.

அண்ணன் இறந்த செய்தி கேட்டு மிகுந்த துக்கமடைந்த தியோ வான்கோவும் அடுத்த ஒரு வருடத்துக்குள் இறந்துபோகிறான். Auvers-sur-Oise என்னுமிடத்தில் இருவரின் கல்லறைகளும் அடுத்தடுத்து இருக்கின்றன.

வழக்கமான ஓவியர்களுக்கும் பெண்களுக்குமிடையிலான உறவுகள் போன்ற விதயத்திலிருந்து வித்தியாசமாக சகோதரர்களுக்கிடையிலான இறுக்கமான தொடர்பைச் சுவாரசியமாகக் காட்டியிருக்கும் இப்படத்தை இயக்கியவர் ராபர்ட் ஆல்ட்மான். ஏறக்குறைய ஒரு மாதத்துக்கு முன்பு நவம்பர் 20, 2006 அன்று இறந்துபோன Robert Altmanபற்றி விரிவாகப் பேச வேண்டும். இன்னொரு நாள்.. தன்னுடைய வழமையான பாணியிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டிருக்கும் இப்படத்தை முதலில் ஒரு தொலைக்காட்சிப் படமாக, நான்கு மணி நேரம் ஓடக்கூடியமாதிரித் திட்டமிட்டிருந்தாராம். ஆனால், பிறகு திரைப்படமாக்குவதென்று முடிவு செய்தபிறகு இரண்டரை மணி நேரமாகக் குறைத்துக்கொண்டாராம்.

ஆல்ட்மன், வின்சென்ட் வான்கோவாக நடிக்கத் தேர்ந்தெடுத்தது Tim Roth என்ற பிரிட்டிஷ் நடிகரை. நான் இந்தப் படத்தைப் பார்க்கத் தலைப்பட்டதற்கு முக்கிய காரணமும் Tim Rothதான். எனக்குப் பிடித்தமான Tarantinoவின் Reservoir Dogs மற்றும் Pulp Fictionஇல் நடித்திருந்த Tim Rothஐ Guiseppe Tornatoreஇன் Legend of 1900 படத்தில் பார்த்து மிகவும் ஆச்சரியப்பட்டுப்போனேன். கொஞ்ச நஞ்சமல்ல, ரொம்ப நிறையவே.. அதைத் தொடர்ந்து Tim Roth நடித்த படங்களைத் தேடியபோது கிடைத்ததுதான் Vincent & Theo. அதற்கு முன்பு Jackson Pollock பற்றிய எட் ஹாரிஸ் நடித்து இயக்கிய Pollockஐயும் Merchant-Ivoryஇன் ஆந்தனி ஹாப்கின்ஸ் பிக்காஸோவாக நடித்திருந்த Surviving Picasso ஆகிய படங்கள்தான் நான் பார்த்திருந்த ஓவியர்களைப்பற்றிய படங்கள். ம்ம்.. Surviving Picassoவை பிக்காஸோவைப்பற்றிய படம் என்று முற்று முழுதாகச் சொல்லமுடியாவிட்டாலும் ஆந்தனி ஹாப்கின்ஸின் நடிப்பு அப்படியொரு பிம்பத்தை என்னுள் விதைத்திருக்கிறது.

ஒரு நேர்கோட்டைக்கூட சரியாக, நேராக வரைய முடியாத எனக்கு ஓவியங்களின்பால் மாறாத ஈடுபாடு இருப்பது ஒரு பக்கம் ஆச்சரியமானதாகவிருந்தாலும், இன்னொரு பக்கம் அவ்வளவு ஆச்சரியமான விதயமல்ல. Pollock, Suriving Piccaso, Vincent & Theo. இந்த வரிசையில் ஓவியர்களைப்பற்றிய படங்கள் ஏதேனும் வந்திருந்தால், குறிப்பாகப் பார்க்க வேண்டிய படங்கள் என்று நீங்கள் குறித்துவைத்திருக்கும் படங்கள் ஏதேனும் இருந்தால் அறியத் தாருங்கள்.

Student Art Gallery: The Saatchi Gallery, has opened a website for Student Artists. Where, they could display their art for sale. http://www.saatchi-gallery.co.uk/stuart