திரைப்பார்வை

இன்னிக்கு பேசபோறது ஒரு ஸ்பானிஷ் படத்தைப்பத்தி. (ஆங்கில சப்டைட்டிலோடுதான்). ‘அப்ரெ லோஸோஜோஸ்’ என்று ஸ்பானிஷ் மொழியிலும் ‘ஒபன் யுவர் ஐஸ்’ என்று ஆங்கிலத்திலும் தலைப்பிடப்பட்ட இப்படத்தை இயக்கியவர் Alejandro Amenabar என்ற ஸ்பெயின் தேசத்துக்காரர்.

இந்தக்கதையில் நாயகன் இருபத்தைந்து வயதுள்ள செசார் (Eduardo Noreiga), அழகான, பெரும் பணக்கார, கொஞ்சம் சுயநலமான ஆனால் வசீகரமான இளைஞன். He is never seen with a single woman twice (U know what I mean!). இவனுடைய உற்ற நண்பனான பெலாயோவிற்கு இவன்மேல் லேசான பொறாமையும் உண்டு. தன்னுடைய நவீன அப்பார்ட்மெண்டில் செசார், தன்னுடைய இருபத்தைந்தாவது பிறந்த நாளைக்கொண்டாடுகிறான். கொண்டாட்டத்திற்கு பெலாயோ, தன் காதலியான சோ�பியாவை (Penelope Cruz) அழைத்து வருகிறான். அதே விழாவிற்கு அழையா விருந்தாளியாக வருவது நூரியா (Najwa Nimri). இவள்தான் செசாரின் லேட்டஸ்ட் தோழி.

சோ�பியாவைப் பார்த்ததும் சொக்கிப்போன செசார், அவளிடம் தன்னை நூரியாவிடமிருந்து காப்பாற்றச்சொல்லி கேட்கிறான். செசாரைப்பற்றி அவனது நடை உடை பாவனைகளிலிருந்தே அறிந்து கொண்ட சோ�பியா சம்மதிக்கிறாள். இவர்களிருவரும் பேசிகொள்வதைப்பார்த்த பெலாயோ அளவுக்கு மீறி குடித்து விட்டு வீட்டிற்கு சென்று விடுகிறான். போவதற்கு முதல் சோ�பியாவை அவள் வீட்டில் விடுமாறு செசாரிடம் கேட்டுக்கொள்கிறான் அந்த (கொஞ்சம்) தாழ்ந்த மனப்பான்மையுடைய நண்பன்.

இரவு முழுக்க சோ�பியாவின் வீட்டில் அவளுடன் பேசியே கழித்த செசார் வெளியே வந்ததும் லேசாக திடுக்கிடுகிறான். அங்கு அவனுக்காக காத்திருப்பது நூரியா. அவள் தன்னுடைய காரில் ஏறிக்கொள்ளுமாறு செசாரை கேட்டாள். மறுத்த செசாரிடம் ஒரு பந்தயம் கட்டி, அவனுக்கே உள்ள இயல்பான குணநலனைப்பயன்படுத்தி காரில் ஏற்றிக்கொள்கிறாள். காரில் ஏறியதுமே செசாருக்கு தான் காரில் ஏறியிருக்க கூடாதென்று விளங்கி விட்டது. அவன் சுதாகரிப்பதற்குள், மிகவும் பொசசிவ் குணத்தைக்கொண்ட நூரியா வேகமாக காரையோட்டி ஒரு சுவரில் மோதி இறந்து விடுகிறாள். தன்னுடைய அழகில் இறுமாந்திருந்த செசார், அவலட்சணமாகிறான். போலீஸ் நூரியாவை கொலை செய்ததாக கூறி அவனைக் கைது செய்கிறது.

போலீசாரின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் மனநோயாளர் காப்பகத்தில் கண்விழிக்கிறான் செசார். முகத்தில், அவன் எப்போது அணிந்திருக்கும் முகமூடி. அவனை பரிசோதனை செய்கிறார்கள். அதற்காக வந்திருந்த மனநோய் மருத்துவரிடன் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பேசத்துவங்குகிறான் செசார். மருத்துவருடன் சேர்ந்து நாமும் பல புதிர்களுக்கு விடை தேடி, சேசார் சொல்லுவதை கேட்கத்தொடங்குகிறோம். பல எதிர்பாராத திருப்பங்கள் நிறைந்த சம்பவங்களை சேசார் சொல்லுகிறான். சில சமயங்களில் அவன் சொல்லுவது முன்னுக்குபின் முரணாக இருக்கிறது. மருத்துவருடன் சேர்ந்து நாமும் செசாரை நம்ப மறுக்கிறோம்.

இதை எங்கயோ கேட்டிருக்கேன் அல்லது பார்த்திருக்கேன் என்று சொல்லுறீங்களா? 2001ம் ஆண்டு டாம் குரூஸ், பெனலோபே குரூz, காமரூன் டையஸ் நடிப்பில், காமரூன் குரோ இயக்கத்தில் வந்த Vanilla Sky’, இந்த ஸ்பானிஷ் மொழிப்படத்தின் காப்பி.

கொஞ்ச நாளைக்கு முன்னாடி நாம பேசின ‘மொமண்டோ’ படத்தைப் போன்ற படமிது. ஆகவே இதில் நடித்திருப்பவர்களைப்பற்றியும் தொழில்நுட்பக்கலைஞர்கள் பற்றியும் கொஞ்சம் பேசிய பிறகு மீதிக் கதையை தொடரலாம் என்றிருக்கிறேன்.

‘எடுஆர்டோ நொரீகா’தான் இப்படத்தின் நாயகன். அலெஜாண்ரோ அமெனபாரின் முதல் படத்தில் நடித்த இவன், அவரின் இந்த இரண்டாவது படத்திலும் நடித்திருக்கிறான். ஆரம்பத்தில் மற்றவர்கள் கண்டு பொறாமைப்படும் அளவு அழகும், வசீகரமும் பணமும் படைத்த இளைஞனாக வரும்போதும் சரி, அவலட்சணமாக எந்நேரமும் முகமூடியணிந்தவனாக வரும்போது சரி நடிப்பில் அசத்துகிறார். அழகான வாலிபனாக வந்த போது இல்லாத தயக்கமும், அங்க அசைவுகளும் (அதாங்க பாடி லாங்குவேஜ்) என்று நன்றாக நடித்திருக்கிறார். கொஞ்சம் வல்நரபிளாக தெரியவேண்டிய பாத்திரத்தில் கச்சிதமாக பொருந்துகிறான் நொரீகா. என்னால் டாம் குரூஸை அப்படி கற்பனை செய்ய முடியவில்லை.

அடுத்து ஹீரோயினாக வரும் பெனோலோபே Cruz. இவர் நடித்த சில ஆங்கிலப்படங்களைப் பார்த்து என்னப்பா அருமையா நடிப்பாரு அது இதுன்னு சொன்னீங்களே. நடிப்புன்னு ஒரு விஷயமே இவங்களுக்கு தெரியாது போல இருக்கேன்னு நினைச்சிருக்கேன். இந்தப்படம் பார்த்த பிறகு, ஆங்கிலப் படத்தில் சில சமயங்களில் மரக்கட்டை போல வந்து போவது, இவரது ஆங்கில அறிவு குறைவால் இருக்கலாம் என்று சமாதானம் சொல்லிக்கொண்டேன். படத்தின் ஆரம்பக்கட்டத்தில் செசாருடன் Flirt செய்யுபோதும், பிறகு செசார் மருத்துவரிடம் பேசும்போது வந்து போகும் பலதரப்பட்ட சூழ்நிலைகளிலும் அவரது நடிப்பு நன்றாக இருக்கிறது. அதே போல தாழ்வு மனப்பான்மையுடைய நண்பனாக வந்து போகிறவரும் தன் பாத்திரம் உணர்ந்து செயல் பட்டிருக்கிறார். சிற்சில இடங்களில் வில்லியாகவும், சில இடங்களில் நம் அனுதாபத்தை பெறுபவருமாக வரும் நூரியா பாத்திரத்தில் நடித்த ‘நஜ்வா நிம்ரி’யும் நினைவில் நிற்கிறார். இதைப்போல நாம் கவனிக்கும் இன்னொரு நபர் அந்த மனநோய் மருத்துவர்.

இயக்குநருக்கு இது இரண்டாவது படமென்றே சொல்ல முடியாது. அத்தனை அருமையாக திரைக்கதையை அமைத்திருக்கிறார். வளைந்து நெளிந்து செல்லும் திரைக்கதை கொஞ்சம் மூச்சை முட்டினாலும் அருமையாக இருக்கிறது. சட்டுபுட்டுன்னு சொல்லி முடிப்பானு சில பேர் அலுத்துக்கலாம். அப்படிப்பட்ட திரைக்கதையமைப்பு. இயக்குநர் தன்னுடைய கதாபாத்திரங்களுடன் சில நிமிடங்களை செலவழித்த பிறகே கதையை நகர்த்துகிறார். ஆனால் கடைசி வரை நாம் எதிர்பாராத வகையில் பற்பல திருப்பங்கள். ஆமாம்! கடைசிக்காட்சிவரை!!

இந்தளவு அருமையான ஒரிஜினலைப்பார்த்துட்டு எந்த முட்டாளாவது, டூப்ளிகேட்டை அதுவும் வேறு ஒரு இயக்குநர் வண்ணத்தில் உருவான டூப்ளிகேட்டை பார்ப்பானா? அதான் நான் வனிலா ஸ்கையை பார்க்கலை. இன்னிக்கு வரைக்கும் பார்க்கணும்னு தோணலை. டாம் குரூஸை பிடிக்காதென்பது இரண்டாம் பட்சம். ஏனென்றால் குரூஸ் நடித்த சில படங்களை பார்த்து ரசித்திருக்கிறேன். ஆனால் நண்பர்களே, இந்த ஸ்பானிஷ் மொழி படத்தை பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைக்கவே கிடைக்காது என்று சொல்லுபவர்கள், வனிலா ஸ்கையை பாருங்கள். பார்த்து விட்டு விலாவாரியாக அலசலாம். பரபரப்பா பேசப்படுகிற ‘மாஜிகல் ரியலிசம்’ டெக்னிக் இந்தப்படத்துல இருக்குன்னு நினைக்கிறேன். இருக்கா இல்லையான்னுட்டு படம் பார்க்க முடிந்தால் (ஆங்கிலத்திலோ, ஸ்பானிஷிலோ) பார்த்துவிட்டு சொல்லுங்கள்.

நண்பர்களே, நீங்களும் என்னைப்போல புதிர்கள் நிறைந்த படத்தை நீங்களாகவே பார்த்து புரிந்து கொள்ள ஆசைப்படுபவர்கள் என்றால் இதோடு நிறுத்திக்கொள்ளுங்கள்.

இவ்வளவு நேரம் என்னுடைய அறுவையை தாங்கிக்கொண்டு படிக்கும் நண்பர்களுக்கு.

மனநோய் மருத்துவரிடம் என்ன நடந்தது என்று செசார் சொல்ல ஆரம்பிக்கிறான். மருத்துவருக்கும் நமக்கும் பல கேள்விகள் எழுகின்றன. பிளாஸ்டிக் சிகிச்சை செய்து கொண்டதாக சொல்லும் செசார் ஏன் முகமூடியை கழற்ற மறுக்கிறான், இறந்து விட்டதாக அனைவரும் (நாமும்) கருதும் நூரியா எப்படி உயிருடன் இருக்கிறாள், சோபியா ஏன் சில சமயங்களில் அன்பு மழையும், சில சமயங்களில் அமில மழையும் பொழிகிறாள், சோபியாவும் அவளின் முதல் நண்பனுமான பெலாயோவிற்கு நடுவில் அப்படி என்ன உறவுதான் இருக்கிறது என்று பலப்பல கேள்விகள்.

செசார் பொய் சொல்லுகிறான் என்று மருத்துவரும் நாமும் நினைக்கிறோம். ஆமாவா, இல்லையா என்று படம் பார்த்து (open your eyes OR Vanilla Sky) பார்த்து தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.

மீதிப்பகுதி. திரில்லரோ, காதலோ எதையெடுத்தாலும் நான் முதலில் கடைசிப்பக்கத்தை படித்து விட்டுத்தான் மீதியெல்லாம் படிப்பேன்/பார்ப்பேன் என்று சொல்லும் நண்பர்களுக்காக.

மிகவும் குழப்பமான ஒரு கதையை உருவாக்கி இருக்கிறார் இயக்குநர் அமெனபார். படத்தின் ஆரம்பத்தில் டீவியில் வரும் ஒரு நிகழ்ச்சிதான் அனைத்து முடிச்சுகளையும் அவிழ்க்க உதவுகிறது. இதில் என்ன சுவாரசியமென்றால், செசாருக்கும் முடிச்சு அப்போதுதான் அவிழ்கிறது என்பதுதான். மருத்துவரும் செசாரும் படிப்படியாக ஒருவர் மேல் மற்றவர் நம்பிக்கை வரும் அளவு நெருக்கமாகிறார்கள். தனியறையில் வைக்கப்பட்டிருந்த செசார், மற்ற மனநோயாளி கைதிகளுடன் நடமாட அனுமதிக்கப்படுகிறான். அப்போது அவன், அவன் வாழ்க்கையில் அவ்வப்போது முக்கிய தருணங்களில் வந்து போகும் ஒரு தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சி/விளம்பரத்தை பார்க்கிறான். அதிலிருந்து ஒவ்வொன்றாக முடிச்சு அவிழ்கிறது.

இந்தப்படத்தை ஒரு தடவை மட்டும் பார்த்து புரிந்து கொள்ள முடியாது. ஆனால் இரண்டாம் முறை பார்ப்பதும் எவ்வளவு தூரம் உதவும் என்று தெரியவில்லை. அமெனபாருக்கு எப்படி இந்த பொறி கிடைத்தது என்று நான் ஆச்சரியப்பட்டேன். [update: Alejandro Amenabar imagined the script after having horrible nightmares when he was ill with the flu.] கதை சுலபம்தான், ஆனால் அதை அமெனபார் திரைக்கதையாக்கிய விதம் அருமையாக இருக்கிறது என்று நான் நினைக்கிறேன்.

விஷயம் என்னவென்றால் பெரும்பணக்காரனாகிய செசார், இறந்தவர்களின் உடலை அவர்கள் மீண்டும் உயிர்ப்பதற்கு வசதியாக பதனப்படுத்தி வைக்கும் கம்பனியின் விளம்பரத்தை (infomersial மாதிரி) கண்டிருக்கிறான். அவர்களிடம் சென்று பணம் செலுத்தி கிளையண்ட் ஆகியிருக்கிறான். திடீரென்று நொரீகாவின் காரில் அகப்பட்டு அவள் இறந்து போக இவன் அவலட்சணமாகி, அந்த அவலட்சணம், எத்தனை ஆப்பரேஷன் செய்தும் முற்றிலும் சரியாக வராததால் ஒரு நாள் அளவிற்கு அதிகமாக மாத்திரைகளை உண்டு தற்கொலை செய்து கொள்கிறான். இவன் பணம் கட்டிய கம்பனியினர், இவனே மறுபடியும் உயிர்த்து வரும்போது, தன் வாழ்வில் யார் யார் இருக்கலேமென்று முடிவு செய்யலாமென்று சொல்லி இருக்கிறது. அப்படி வந்தவர்கள்தான் அவனும் நாமும் இதுவரை கண்ட மனிதர்கள்.

ஆனால்………….

இது புது தொழில்நுட்பமாகையால் சில எதிர்பாராத தவறுகள் நடந்து விட்டதாக கம்பனியின் பிரதிநிதி சொல்லுகிறார். அது என்னவென்றால் சில சமயம் சோபியா நொரீகாவாகவும், நொரீகா சோபியாவாகவும் செசார் கண்ணுக்கு தெரிவதுதான்.

ஆகையால், கம்பனியின் பிரதிநிதி, செசாரை அக்கம்பனி மாடிக்கு அழைத்து சென்று அவன் வாழ்வில் இது வரை வந்த சோபியா, நொரீகா, பெலாயோ ஆகிய மூவரும் சிலை போல நிற்க. (ஆனால் சோபியாவை அணைத்து மகிழ்ச்சியை தெரிவித்துக்கொள்கிறான் செசார். ). மனநோய் மருத்துவர் வேண்டாம் வேண்டாம் என்று கதற அந்தக்கட்டடத்திலிருந்து கீழே குதிக்கிறான்.

அடுத்த ஷாட். படத்தின் முதல் காட்சியாக நாம் கண்ட செசாரின் படுக்கை அறையும், இன்னமும் தூங்கும் செசாரும், அவனை எழுப்பும் பேசும் அலாரமும்தான். அந்த அலாரக்கடிகாரத்திலிருந்து நாமும் செசாரும் கேட்பது, கேட்டுக்கொண்டிருப்பது (கடைசிக்காட்சியில்) Abre Los Ojos - Open Your Eyes - உன் கண்களைத் திற.

படம் முடிந்த பிறகு எனக்குத் தோன்றியது இதுதான்

ஹ்ம்ம்ம்ம்….. கண்களை இவ்வளவு நேரமும் திறந்திருந்தேனா?!

Tamil, Thamiz, தமிழ், திரைப்படம், வலைப்பதிவு

கிரெகொரி பெக், டொரொத்தி மாக்குயர், ஜேம்ஸ் கார்�பீல்ட், செலஸ்டெ ஹோம், ஆன்னா ரெவெர் ஆகியோர் நடித்திருக்கின்றனர். மொஸ் ஹார்ட் திரைக்கதை எழுத இயக்கியவர் திரு. எலியா கZசன்.

கலிபோர்னியாவிலிருந்து நியூயார்க்கிற்கு பத்திரிகையாளரான �பில் கிரீன், அவரின் மகனோடும் தாயாரோடும் வருகிறார். அங்கே அவருக்கு ஒரு பத்திரிகையில் வேலை கிடைத்திருக்கிறது. அங்கே அவருக்கு கொடுக்கப்பட்ட முதல் வேலை, Anti-semitism அதாவது யூதர்களுக்கு இருக்கும் எதிர்ப்பை பற்றி ஒரு தொடர் எழுதுவது. முதலில் தயங்கிய �பில் கிரீன், தன் மகனிடம் anti-semitism பற்றி விளக்க முயன்று, முடியாமல் கஷ்டப்பட்டபிறகு ஏற்றுக்கொள்கிறார். பத்திரிகை ஆசிரியரின் மருமகளையும் ஒரு விருந்தில் சந்திக்கிறார். இந்தத் தொடருக்கான யோசனையை கொடுத்ததே காத்தி’தான் என்று அறிகிறார். மெதுவாக, இருவரும் காதல் வயப்படுகின்றனர்.

இதற்கிடையே, தொடரை எழுத பெரிதும் கஷ்டப்படுகிறார். பலவாறு முயன்ற பிறகு, தானே ஒரு யூதனாக நடந்து என்ன நடக்கிறது என்று எழுதினால் என்ன என்று யோசிக்கிறார். நியூயார்க்கிற்கு புதியவர் என்பதால் சந்திக்கும் அனைவரிடமும் தான் யூதன் என்று அறிமுகப்படுத்துகிறார். �பில் கிரீனின் நெருங்கிய தோழனாகிய டேவ் கோல்ட்மான் ஒரு யூதர். ஒவ்வொரு முறை அவமானப்படும்போதும், தன் நண்பனை நினைத்துக்கொள்கிறார். இவர் யூதர் அல்ல என்று காத்திக்கும், பத்திரிகையாசிரியருக்கும் மட்டுமே தெரியும். �பில் கிரீனின் கொள்கைப்பிடிப்பும் நடத்தையும் காத்திக்கும் அவருக்கும் இடையேயான உறவில் குழப்பம் விளைவிக்கிறது. யூதர் என்று சொல்லிக்கொள்வதால் ஏற்படும் பல தொந்தரவுகளை - வேலைவாய்ப்பின்மை, வாடகைக்கு வீடு கிடைக்காதது, உணவங்களில் பிரச்சனைகள், ஹோட்டல்களில் அறை கொடுக்காதது, பிள்ளைகளுக்கு விளையாடும்போது பிரச்சனை - விரிவாக காண்கிறோம். இதற்கிடையே �பில் கிரீனின் நண்பன் டேவ்’உம் நியூயார்க்கிற்கு, வேலை கிடைத்து வருகிறான். மனைவி பிள்ளைகளோடு தங்க இடம் கிடைக்காமல் கஷ்டப்படுகிறான். அதே நேரத்தில் காத்தியின் அணுகுமுறை குழப்பங்களால் �பில் கிரீனுக்கும் அவளுக்கும் பிரச்சனை முற்றி இருவரும் பிரிகின்றனர். �பில் கிரீன், அந்தப் பத்திரிகைத்தொடரை எப்படி எழுதி முடிக்கிறார், அவருக்கும் காத்திக்கும் இடையேயான பிரச்சனை முடிகிறதா என்பது படத்தின் மீதிப்பகுதி.

படத்தில் ஓரிடத்தில் யூத இனத்தை சேர்ந்த, ஆனால் அதை வேலையிடத்தில் சொல்லாத காரியதரிசியிடம் �பில் கிரீன், யூதர்கள் தங்களினத்தவர்களை தாங்களே நடாத்தும் முறை, யூதரல்லாதவர் யூதர்களை நடத்தும் முறைக்கு எந்த விதத்திலும் மேலானது அல்ல என்று சொல்லுகிறார். இது உலகில் இருக்கும் பல இனத்தவருக்கும் பொருந்தும். தமிழராகிய நமக்கு மிகவும் நன்றாகவே பொருந்தும். (என்ன நான் சொல்லுறது? )
கொள்கைப்பிடிப்புள்ள பாத்திரங்களை தேர்ந்தெடுத்து நடித்த கிரெகொரி பெக் நடித்த நல்ல படங்களில் ஒன்று. படத்தில் நடைபெறும் பலவிஷயங்களை நாம், இப்போதைய விசிபிள் மைனாரிட்டிகளுக்கு பொருத்திப்பார்க்கலாம். கூடவே மைனாரிடிக்களாக இருக்கும் மக்கள் மிகவும் சகிப்புத்தன்மையும், அளவிலாத மனோவலிமையும் உழைக்கும் திறனையும் பெற்றிருப்பதை காணலாம். என்னுடைய சொந்த ஊரில் இருந்து உலகின் எல்லாப்பக்கத்திலும் இருக்கும் நாடுகளிலும் இதைக்காணலாம் என்று நினைக்கிறேன். நிஜ வாழ்க்கையில் பல நல்ல விஷயங்களுக்கு ஆதரவு கொடுத்த கிரெகொரி பெக், மனம் ஒன்றி நடித்த படங்களில் இதுவும் ஒன்று (என்று நினைக்கிறேன்). படத்தில் இவரோடு வந்த மற்ற நடிகர்களும் நன்றாக பாத்திரத்தின் படைப்பு அறிந்து செய்திருந்தார்கள். �பில் கிரீனின் தாயார், நண்பன் டேவ், மகன் மற்றும் காத்தி. நம்மில் பலர் (நானுந்தான்) காத்தி போலத்தான் இருக்கிறோம் என்று நினைக்கிறேன். காத்தி படத்தில் பல இடங்களில் யூதர்களுக்கு எதிராக பல விஷயங்களைப் பலர் சொன்னாலும் அதை கோபத்துடன் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறாளே ஒழிய, அதை எதிர்த்து குரல் கொடுக்கவில்லை. ஆனால், �பில் கிரீனிடமும், டேவிடமும் தனக்கு யூதர்களுக்கு எதிராக யாராவது ஏதாவது பேசினால் பிடிக்கவே பிடிக்காது. மிகவும் மனவருத்தமாக இருக்கும் என்று சொல்லுகிறாள். அதைப்போல பேசாமடந்தையாக, நான் இருந்த பொழுதுகளை நினைத்துப் பார்த்தேன்.

பிராட் பிட்,ஜூலியா ராபர்ட்ஸ், ஜீன் ஹாக்மான், ஜேம்ஸ் Gandolfini நடித்திருக்கிறார்கள். Gore Verbinski இயக்கி இருக்கிறார்.

கதை:

லாஸ் ஏஞ்சலஸ் நகரில் இருக்கும் மாபியா கும்பலில் வேலை செய்பவந்தான் ஜெரி (பிராட் பிட்). அவ்வளவாக திறமை இல்லாத, கொடுத்த வேலைகளை ஒழுங்காக முடிக்கத்தெரியாதவன் ஜெரி. அவன் காதலி ஸாம் என்னும் சமந்தா (ஜூலியா ராபர்ட்ஸ்). அமெரிக்க பெண்கள் மாத இதழ்களை படிக்கும்; ஓப்ரா (Oprah), dr.�பில் (Dr.Phil) போன்ற ஷோக்களை பார்த்து சதா சர்வ காலமும் சைக்காலஜி வார்த்தைகளை உபயோகப்படுத்தும் பெண். இந்த ஜோடி எப்போது பார்த்தாலும் வாக்குவாதம் செய்து கொண்டிருக்கும்.

மாபியா கும்பலில் இருந்து வெளியேற நினைக்கும் ஜெரியை கடைசியாக மெக்சிகோவிற்கு சென்று மாபியா கும்பலின் தலைவன் Margoleseஇன் (Gene Hackman) பேரனையும் ஒரு பழைய துப்பாக்கியையும் கொண்டு வர சொல்கிறது மாபியா. அந்தத் துப்பாக்கிக்கு பின் ஒரு பெரிய கதையே இருக்கிறது. படத்தில் மூன்று விதமாக சொல்லப்படும் கதையின் நாயகனான இந்தத் துப்பாக்கியின் பெயர் - ‘த மெக்சிகன்’.

மாபியா கும்பலிடம் மெக்சிகோ போவதாக ஒத்துக்கொண்ட ஜெரி, தன் காதலியிடம் வந்து தாங்கள் முன்கூட்டியே பேசிக்கொண்டபடி லாஸ் வெகாஸ் நகருக்கு செல்ல முடியாது என்று தெரிவிக்கிறான். அதை ஒத்துக்கொள்ளாத சமந்தா அவனை வீட்டிற்கு வெளியேயே வைத்து அனுப்பி விடுகிறாள். ஜெரி மெக்சிகோ செல்ல, சமந்தா லாஸ்வெகாஸ் பயணம் போகிறாள். ஸ்பானிஷ் மொழி தெரியாத ஜெரி மெக்சிகோவில் கஷ்டப்படும் வேளையில், துப்பாக்கியை அவனே எடுத்துக்கொள்ள முயலுகிறான் என்று மாபியா சந்தேகப்படுகிறது. அதனால் லெரோய் என்ற கொலைகாரனை சமந்தாவை கடத்தி தன் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வைத்துக்கொள்ள சொல்லுகிறது. ஜெரி என்ன ஆனான், மெக்சிகோவில் என்ன நடக்கிறது, சமந்தாவும் கொலைகாரன் லெரோயும் என்ன செய்கிறார்கள், மாபியா என்ன முடிவெடுக்கிறது. ‘த மெக்சிகன்’ மாபியா கையில் கிடைக்கிறதா என்பதுதான் மீதிக்கதை.

நடிகர்கள்:

இந்தப் படம் வெளியானபோது விளம்பரங்களில் இதை ஒரு காதல் கதை போல காட்டி இருப்பார்கள். முதல் முறையாக பிராட் பிட்டும், ஜூலியா ராபர்ட்ஸ�ம் ஜோடி சேர்கிறார்கள் என்ற எதிர்பார்ப்பே இந்தப் படத்திற்கு வினையாகி விட்டது. இது நமது திரைப்படங்கள் போல ஒரு கலவை சமாச்சாரம். காதல், மோதல், சாதல் எல்லாமே இப்படத்தில் இருக்கிறது.

மேக்கப் இல்லாத, எப்பவுமே வாதம் செய்து கொண்டிருக்கும் கதாப்பாத்திரம் ஜூலியா ராபர்ட்ஸ�டையது. அவருடைய மற்றப்படங்களை விட மிக வித்தியாசமான பாத்திரப்படைப்பு. கொஞ்சம் எரின் புரோக்கவிச்சை நினைவு படுத்துகிறார். ஆனால் நன்றாக செய்திருக்கிறார். அவரைப்போலவே முன்பு நடித்திராத கதாபாத்திரத்தில் பிராட் பிட். A fumbling character. கொஞ்சம் உண்மையான பிராட் பிட்டை போல என்று நினைக்கிறேன். இதே போல முன்பொரு தடவையும் நினைத்திருக்கிறேன், Magnolia படத்தில் டாம் குரூஸின் கதாபாத்திரம் - an arrogant bastard. (யாராவது டாம் குரூஸ், பிராட் பிட் விசிறிகள் இருந்தா சொல்லுங்கப்பா. ஒழிஞ்சுக்கறேன்.) ஆனால், பிராட் பிட் நன்றாக நடித்திருக்கிறார் என்றுதான் சொல்லவேண்டும். அதுவும் மெக்சிகோவில் நடக்கும் நிகழ்ச்சிகள் சிரிப்பை வரவழைக்கின்றன.

படத்தின் உண்மையான ஸ்டார் என்று நான் கருதுவது ஜேம்ஸ் காண்டோல்�பினி. இதற்கு முன் இவரை Last Castle என்ற ராபர்ட் ரெட்போர்ட் நடித்த படத்தில் பார்த்திருக்கிறேன். அதில் ஒரு இராணுவ சிறையின் பாதுகாப்பாளராக, வில்லனாக வருவார். இந்தப்படத்தில் ஜூலியா ராபர்ட்ஸை கடத்தும் கொலையாளியாக வருகிறார். ஜூலியாவும் காண்டோ�பிலினியும் போட்டி போட்டுக்கொண்டு நடித்திருப்பார்கள். இருவரும் சேர்ந்து வரும் தருணங்களே படத்தை சுறுசுறுப்பானதாக மாற்றுகிறது. ஒரு தடவை உணவு விடுதியில் வைத்து காண்டோ�பிலினி gay என்று ஜூலியா கண்டுபிடிப்பதில் இருந்து இருவருக்கும் நெருக்கம் கூடுகிறது. காண்டோ�பிலினி ஒரு கொலைகாரன் என்பதை நாமும் ஜூலியாவும் மறந்து போகிறோம்.

த மெக்சிகன் - காதல் கதை மட்டும் அல்ல.

ஜோசலின் மூர்ஹௌஸ் (Joselyn Moorhouse) இயக்கத்தில் Hugh Weaving, ரஸ்ஸல் குரோ, ஜெனவீவ் பிகோ(Genevieve Picot) நடித்திருக்கிறார்கள்.

பிறவியிலேயே கண்தெரியாத மார்ட்டின், அவனுடன் ஏதாவது விதத்தில் தொடர்பு வைத்திருப்பதற்காக மார்ட்டின் வீட்டு வேலைக்காரியாக(house keeper) வரும் சீலியா, மார்ட்டினின் நண்பனான இத்தாலிய உணவு விடுதியில் வேலை செய்யும் ஆண்டி. இவர்களைச்சுற்றித் தான் கதை நகருகிறது. பிறவியிலேயே கண் தெரியாத மார்ட்டினுக்கு கண் போல இருந்தவள் அவனுடைய அம்மா. அவர்களை சுற்றி என்ன நடக்கிறது என்பதை விளக்கமாக சொல்லிக்கொண்டே இருப்பாள் அவள். ஆனால் மார்ட்டின் அவளை முழுவதும் நம்ப வில்லை. ஒரு முறை வெளியே தோட்டத்தில் இலைகளை ஒருவன் பெருக்குகிறான் என்று மார்ட்டினின் அம்மா சொல்கிறாள். ஆனால் மார்ட்டினுக்கு பெருக்கும் சத்தம் கேட்கவில்லை. அவனுக்கு அம்மா தன்னிடம் பொய் சொல்கிறாளோ என்ற எண்ணம் வந்து விடுகிறது. அவனிடம் இருந்த காமராவினால் படம் பிடித்துக்கொள்கிறான். காலம் உருண்டோட, அவனது அம்மாவும் நோய்வாய்ப்பட்டு இறந்து விடுகிறாள்.

தனியே, நண்பர்கள் என்று சொல்லிக்கொள்ள எவரும் இல்லாமல் வாழுகிறான் மார்ட்டின். வாரம் ஒருமுறை வந்து அவனது வீட்டை சுத்தம் செய்து, கூடவே மார்ட்டினை மயக்க வைக்கவும் முயற்சி செய்யும் சீலியா மார்ட்டினின் மறுப்பை தாங்கிக்கொள்ள முடியாமல் ஒவ்வொரு முறையும் வீட்டில் எதையாவது மாற்றி வைத்து விடுவாள். மார்ட்டின் இன்னமும் புகைப்படங்கள் எடுக்கிறான். அவன் தன்னை சுற்றி இயங்கும் உலகம் பற்றி மற்றவர்கள் சொல்வது சரிதானா என்று பார்க்க, அந்தப்புகைப்படங்களை உபயோகிக்கிறான். அவன் சந்திக்கும் நபர்களிடம், அந்தப்புகைப்படங்களை கொடுத்து விவரிக்க சொல்லுகிறான். அவர்கள் சொல்வதை சுருக்கமாக ப்ரெயில் முறையில் எழுதி புகைப்படத்தில் ஒட்டி வைத்துக்கொள்கிறான். Sometimes the composition of the photos amazes you. மிகுந்த தன்னம்பிக்கை கொண்டவன் மார்ட்டின். ஒரு முறை உணவுவிடுதியில் நீண்டநேரம் பொறுமையாக சர்வருக்கு காத்திருந்த மார்ட்டின் முடியாமல் வைன் போத்தலை எடுத்து மேஜையில் ஊற்றத்தொடங்குகிறான், சர்வரும் அடித்துப்பிடித்துக் கொண்டு வருகிறார்.

ஒரு நாள் மார்ட்டின் அந்த இத்தாலியன் ரெஸ்டாரண்டில் வேலை செய்யும் ஆண்டியை சந்திக்கிறான். இருவரும் நல்ல நண்பர்கள் ஆகிறார்கள். ஆண்டியை தன் புகைப்படங்களை விவரிக்க சொல்லுகிறான் மார்ட்டின். போகப்போக ஆண்டி தன்னுடன் பழகுவதையும், அவன் தன்னை குருடனாக பார்க்காமல் ஒரு மனிதனாக பார்ப்பதையும் புரிந்து கொள்ளும் மார்ட்டின் அவனை முழுக்க நம்புகிறான். இருவரும் நல்ல நண்பர்களாவது மார்ட்டினின் மீது ஒரு வித காதல்/இச்சை கொண்ட சீலியாவால் ஏற்க முடியவில்லை. ஆண்டியை தன்வசப்படுத்த முயலுகிறாள். முதலில் அவளுக்கு பிடிகொடுக்காத ஆண்டி, போகப்போக அவள் வலையில் விழுகிறான். மார்ட்டின் எடுத்த புகைப்படங்கள் சிலவற்றில் சீலியாவின் நடவடிக்கைகள் விழுகின்றன. மார்ட்டின் பூங்காவிற்கு அடிக்கடி செல்லும் பழக்கமுடையவன். அங்கே அவனுடைய நாய் அடிக்கடி காணாமல் போய் விடுகிறது. ஒரு நாள் மார்ட்டின் எடுத்த புகைப்படத்தில் அந்த நாயை சீலியா கூப்பிடுவதை எடுத்திருந்தான். ஆண்டியால் உண்மையை சொல்ல முடியவில்லை. இப்படி மார்ட்டின், ஆண்டி இருவரின் வாழ்க்கையும் சிக்கலாகிக்கொண்டிருந்தது.

ஒரு முறை சீலியா, ஆண்டி இருவரையும் கையும் களவுமாக பிடித்து விடுகிறான் மார்ட்டின். அப்போதுதான் சீலியாவின் முழு திட்டத்தையும் அறிந்து கொள்கிறான் ஆண்டி. சீலியாவை அவள் வீட்டில் சந்திக்கும் அவன், சீலியா மார்ட்டின் மீது வைத்திருக்கும் அன்பையும் தெரிந்து கொள்கிறான். ஆனால், அவனால் மார்ட்டினை பழையபடி தன் நண்பனாக்கி கொள்ள முடியவில்லை. அதே போல் மார்ட்டினும் சீலியாவின் மூர்க்கத்தனமான அன்பை அறிந்து கொள்கிறான். அவளைச் சார்ந்து இருப்பதில்லை என்று முடிவு செய்கிறான். பழையபடி தனியனாகிறான் மார்ட்டின். அவன் மறுபடியும் யாரையாவது நம்புவானா? தெரியவில்லை!

மார்ட்டினாக வாழ்ந்திருப்பது நாம் ஏஜண்ட் ஸ்மித்தாக மேட்ரிக்ஸ் படத்திலும், லார்ட் ஆ�ப் த ரிங்க்ஸ் படங்களிலும் நடித்திருக்கும் Hugho Weaving. ரெக்ளூஸ் ஆக இருக்கும் ஒரு பார்வையற்ற புகைப்படக்காரரை அற்புதமாக நம் கண் முன் கொண்டு வருகிறார். எவரையும் எளிதில் நம்பாத, தனியனாக வாழ்ந்து பழக்கப்பட்டு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நட்பு என்றால் எப்படி இருக்கும் என்று உணருகிற ஒருவரை அழகாக கொணர்கிறார். Genevieve Picot நல்ல உணர்ச்சி மிக்க கண்கள் இவருக்கு. வெறிபிடித்த அன்பு செலுத்தும் சீலியாவை, இவரது கண்ணைப்பார்த்தே தெரிந்து கொள்ளலாம். எந்த நேரமும் என்ன செய்யலாம் என்று அலைந்து கொண்டிருக்கும் சகுனி உள்ளத்தின் கண்ணாடியாக இருக்கிறது அவரின் கண்கள். இவர்கள் இருவரோடு ஒத்துப்பார்க்கும்போது நல்லவனாக, உண்மையானவனாக வரும் ஆண்டி பாத்திரத்தில் நாமெல்லாம் அறிந்த ரஸ்ஸல் குரோ. இவரது ஆரம்ப கால வேடங்களில் ஒன்று. அப்போதே இவரின் திறமை நன்கு வெளிப்பட்டு இருக்கிறது. அதுவும் சீலியாவிற்கும் மார்ட்டினுக்கும் இடையில் அவஸ்தைப்படும் காட்சி, ஆரம்பத்தில் மார்ட்டினும் ஆண்டியும் நண்பர்களாகத் தொடங்கும் காலகட்டங்கள். ஆண்டியின் உணர்வுகளை அருமையாக வெளிப்படுத்தி இருக்கிறார்.

குறிப்பிட்டு சொல்லவேண்டிய இயக்கம். ஏதோ நம் பக்கத்து வீட்டில் நடப்பதை நாம் எட்டிப்பார்ப்பது போன்ற உணர்வு படம் முழுக்க வெளிப்படுகிறது. ஜோசலின் மூர்ஹவுஸின் முதல் படம் என்பதை நம்ப முடியவில்லை. அழகாக, தேவையற்ற காட்சிகள் எதுவுமின்றி இயக்கி இருக்கிறார். ஆஸ்திரேலியாவில் பல விருதுகளையும் கான் திரைப்பட விழாவில் இயக்குநருக்காக பரிந்துரைக்கவும் பட்டிருக்கிறார். படத்தின் பின்னணி இசை படத்தோடு ஒட்டி செல்கிறது. சில இடங்களில் வசனங்களுக்கு தேவையே இல்லாமல் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துகிறது. அதே போல குறிப்பிடவேண்டிய அம்சங்கள் காமரா, எடிட்டிங். வித்தியாசமான கோணங்களில் காமரா விளையாடி இருக்கிறது. மார்ட்டின் எடுத்த புகைப்படங்களும் அருமை.